Kapliczka 3

Miejsce: Znajduje się przy Starych Drogach w Szynwałdzie, prowadzących w kierunku Zalasowej.

 

Została wybudowana w 1860 r. z inicjatywy Karola Zięby, ówczesnego wójta w Szynwałdzie.

Zbudowana na planie prostokąta. Murowana, tynkowana, kryta dwuspadowym, blaszanym dachem, zwieńczonym krzyżykiem. Fasada z trójkątnym szczytem, z okrągłym okienkiem i trzema wnękami. We wnękach figury: św. Antoniego, Chrystusa Frasobliwego i św. Floriana. Wewnątrz ołtarzyk w stylu barokowym z około 1870 r. Pośrodku figura Matki Boskiej z Dzieciątkiem, powyżej obraz Koronacji Matki Boskiej w promienistej glorii i dwie rzeźby aniołów. Po bokach ołtarzyka dwie figury świętych. Całość otoczona metalowym ogrodzeniem z furtką. Ołtarz i rzeźby były odmalowane i pozłacane, przez artystę złotnika Buchańca z Tarnowa, staraniem Kazimierza Nalepki.

Kapliczka została wpisana do ewidencji zabytków Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków.

 

Historia powstania kapliczki

Jest dość nietypowa, gdyż jego źródłem był konflikt wójta z proboszczem. Wójt wraz z całą wsią, był skłócony z księdzem Ignacym Górskim. Ksiądz wybudował sobie nową stodołę, ale oddalił ją znacznie od plebanii, przez co powiększyło się podwórze, które trzeba było ogrodzić. Jednak wójt wraz z radą odmówił stawiania nowego płotu. W związku z tym ksiądz zwrócił się ze skargą do starostwa, które wysłało do Szynwałdu policję austriacką, aby aresztować wójta i kilku gospodarzy. Gdy Austriacy przybyli do Szynwałdu, to najpierw pozabierali ludziom różne narzędzia, pługi, brony, żeby to sobie wykupili i za te pieniądze miały być postawione płoty. Jednak ludzie solidaryzowali się z wójtem i zabranych sprzętów nie wykupywali. Dlatego policjanci skuli Ziębę i poprowadzili go do Tarnowa, do więzienia. Po drodze zobaczył ich jeden z gospodarzy Jop Wawrzyniec, zaprzęgnął konie i wóz, dogonił ich i wsadził wójta na furmankę, bo stwierdził że: Wieś stać na to, żeby wójt na piechotę do miasta nie szedł. Policjantom jednak nie pozwolił wsiąść i ci musieli iść pieszo koło wozu. Wójt posiedział trochę w więzieniu, a gdy gromada zapłaciła w końcu należność, został zwolniony. Płoty postawiono, ale ksiądz nie mógł dłużej w takiej nieprzychylnej atmosferze pracować i poprosił o zmianę parafii.

Jego następca ks. Tomasz Wroniewski, jak tylko ujrzał Ziębę w kościele na mszy, to go z ambony napominał, ten się w końcu zdenerwował i przestał chodzić do Szynwałdu do kościoła, a zaczął do Tuchowa. Jednak po latach, jak się już zestarzał i nie miał siły, to przy drodze wybudował sobie kapliczkę, aby tam się modlić.

 


 


 



 

Wykaz źródeł

  1. Archiwum Diecezjalne w Tarnowie, Dział fotograficzny.
  2. Archiwum Diecezjalne w Tarnowie, Kapliczki i krzyże przydrożne w Szynwałdzie, Szynwałd 1977 [maszynopis].
  3. Historia powstania kapliczki spisana na podstawie informacji od Piotra Zięby.
  4. Kapliczki, figury i krzyże przydrożne na terenie diecezji tarnowskiej, ilustracje, red. Jan Rzepa, Schematyzm Diecezji Tarnowskiej, Tarnów 1983.
  5. Kapliczki, figury i krzyże przydrożne na terenie diecezji tarnowskiej, tekst, red. Jan Rzepa, Schematyzm Diecezji Tarnowskiej, Tarnów 1983.
  6. Kapliczki i krzyże przydrożne na terenie Szynwałdu, Szynwałd 2007.
  7. Plebanek Kazimierz, Szynwałd. 650-lecie dziejów wsi i parafii, Szynwałd 1994.
  8. Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Skrzyszów, cz. 1, Uwarunkowania wraz z diagnozą, Tarnów 2011 [dostęp: 24.11.2017] <http://www.sip.skrzyszow.pl/konfiguracja/dok/studium_cz1.pdf>.