Rodziny Lewickich i Prokopów

 

 

Rodzina Lewickich, 1916 r. Wiktoria i Władysław Lewiccy, oraz ich 4 córki: Maria, Helena, Stanisława i Klotylda.

 

Wszystkie córki państwa Lewickich ukończyły Seminarium Nauczycielskie. Maria - była nauczycielką w Szynwałdzie i w Warszawie. Helena - została wysłana w kieleckie i tam, w Bliżynie, pracowała wraz z mężem w szkole. Stanisława - była zamężna, jej córka Alicja jest pochowana w grobie Lewickich. Klotylda - nie pracowała, wyszła za mąż i mieszkała w pobliskiej Łękawce.

Lewiccy mieli jeszcze 5 synów, którzy jednak zmarli w dzieciństwie, byli to: Kazimierz 1895-1910 r., Józef 1904-1906 r., Edward 1909-1912 r., Władysław 1910-1911 r., Jan 1912-1914 r.

 

 

Władysław Lewicki

Urodził się 5 maja 1860 r. w Wierzchosławicach. Ukończył gimnazjum i seminarium nauczycielskie. Maturę zdał 4 lutego 1882 r. w Tarnowie. 1 października otrzymał uprawnienia do nauczania w szkołach pospolitych. Pracował m.in. w Trzemesnej, Lisiej Górze. Od 1885 r. był nauczycielem w szkole w Szynwałdzie, a w latach 1914-1925 jej kierownikiem. W 1925 r. przeszedł w stan spoczynku. Zmarł w 1939 r. Jest autorem książki To i owo ku rozrywce i nauce, Szynwałd 1931.

 

 

Wiktoria Lewicka

 

Wiktoria Lewicka, zdjęcie z okresu wojny

 

Urodziła się w 1876 r. Od 1896 r. była Naczelnikiem Poczty w Szynwałdzie.

W czasie wojny bardzo przydatna była jej świetna znajomość języka niemieckiego. Posiadała też rzadką umiejętność pisania niemieckim gotykiem, przez co miała u Niemców pewien rodzaj szacunku. Dzięki temu udawało jej się czasem jakąś sprawę załatwić dla mieszkańców. W okresie prac przy kopaniu okopów, Niemcy jedli u niej śniadania. Umówiona była z sąsiadami na dostawę kur, śniadania były jak na warunki wojenne obfite, przez co czas przewidziany na posiłek mocno się wydłużał i Polacy dzięki temu pracowali przy tych okopach trochę krócej. Przez kilka wojennych lat na strychu przechowywała Żyda. Przez dzień leżał w skrytce pod deskami podłogi, a w ciągu nocy, jeśli było to możliwe, wychodził.

Była bardzo mądrą życiowo kobietą. Zmarła w 1951 r. w Szynwałdzie.

 

 

Maria Prokop z domu Lewicka

 

 

Urodziła się 23 października 1898 r. w Szynwałdzie. Córka Władysława i Wiktorii Lewickich.

Ukończyła szkołę wydziałową i seminarium nauczycielskie. Maturę zdała 27 czerwca 1916 r. w Krakowie. Uprawnienia do pracy w szkołach pospolitych uzyskała 19 kwietnia 1920 r. Uczyła m.in. w Szynwałdzie, w latach 1920-1925. W 1925 r. wyjechała do Warszawy, gdzie również pracowała w szkole. W 1939 r. wróciła do Szynwałdu, gdzie zmarła w 1942 r. Jej mężem był Antoni Prokop.

 


Antoni Prokop

 

 

 

Urodził się 3 czerwca 1893 r. w Szynwałdzie. Syn Antoniego i Zofii z Robaków. Studiował w Wiedniu bankowość.

Uczestnik I wojny światowej. W Wojsku Polskim od 1919 r. Służył w 37 pułku piechoty, następnie w 3 pułku strzelców podhalańskich i ponownie w 37 pułku piechoty. Kapitan od 1 lipca 1919 r. Należał do 6 pułku piechoty Legionów. Urzędnik PKO. W 1925 r. przeprowadził się do Warszawy. Żonaty z Marią Lewicką, miał córki Władysławę i Marię. Zginął 16 kwietnia 1940 r. w Katyniu.

Tablica z nazwiskiem Antoniego Prokopa umieszczona jest w Kaplicy Katyńskiej Katedry Polowej Wojska Polskiego w Warszawie:

12083. Kpt. Antoni PROKOP, ur.1893-06-03,
miejsce urodzenia: Szynwałd pow. tarnowski,
urzędnik, 6 pp Leg., zm. 1940, Katyń

Jego nazwisko, umieszczone na liście osób zamordowanych w Katyniu, zostało odczytane w trakcie uroczystych obchodów w dniach 9-10 listopada 2007 r.: Mianowani na stopień majora - 1768. kpt. Prokop Antoni s. Antoniego r. 1893 Katyń.

 

 

Franciszek Prokop

Kuzynem Antoniego Prokopa był Franciszek Prokop (syn Macieja), który zginął w Miednoje.

Tablica z jego nazwiskiem również znajduje się w Kaplicy Katyńskiej Katedry Polowej Wojska Polskiego w Warszawie:

12084. Nadkomis. Franciszek PROKOP, ur.1887-03-30,
miejsce urodzenia: Szynwałd,
student prawa na UJ, PP, zm. 1940, Miednoje

Mianowani na stopień podinspektora Policji Państwowej - 2346. Nadkom. PP Prokop Franciszek s. Macieja r. 1887 Twer.

Podane są różne miejsca śmierci, być może dlatego, że Miednoje jest w obwodzie twerskim i podano tę większą miejscowość.

 

 

Informacje i zdjęcia pochodzą od Marii Mazurkiewicz, prawnuczki Władysława i Wiktorii Lewickich.