top

 

Start Przyroda Ukształtowanie powierzchni
Ukształtowanie powierzchni PDF Drukuj Email

 

  • Budowa geologiczna Szynwałdu

 

Teren Szynwałdu uformowany jest ze skał fliszu karpackiego.

Flisz karpacki - to zespół skał osadowych utworzonych na dnie zbiornika morskiego zwanego Oceanem Tetydy. Składa się on z naprzemianlegle ułożonych warstw piaskowców, łupków, mułowców, zlepieńców, iłowców i margli. Uwarstwienie frakcjonalne fliszu charakteryzuje się tym, że gruby materiał skalny nagromadzony jest w spągu warstwy i stopniowo przechodzi w materiał coraz drobniejszy, aż do osadów ilastych w stropie. Sedymentacja warstw miała miejsce w okresie od jury do miocenu. Mają one różną twardość i miąższość. Późniejsze ruchy tektoniczne w trzeciorzędzie  doprowadziły do sfałdowania warstw i utworzenia szeregu płaszczowin ponasuwanych na siebie. Szynwałd leży w obrębie płaszczowiny skolskiej.

Warstwy fliszu w Szynwałdzie (gliny piaszczyste, piaski, gliny ilaste, iły i pyły) w czasie ostatniego zlodowacenia północnopolskiego zostały przykryte glinami lessowatymi.

 

  • Rzeźba terenu

b_200_200_16777215_0___images_stories_powierzchnia_uksztaltowanie-powierzchnia.jpg

Cały teren Szynwałdu jest pagórkowaty, wznoszący się nad poziom morza w kierunku południowym.

 

W rzeźbie dominują szerokie, płaskie wierzchowiny, wysokości od 250 do 300 m npm. Są one rozcięte dolinami potoków (Wątok, Dulcza, Korzeń), uchodzącymi do doliny Białej i Wisłoki. Rozczłonkowanie dolinne jest bogate z powodu nieprzepuszczalnego gliniastego podłoża, utrudniającego wsiąkanie wód i dlatego oprócz trzech większych potoków na terenie wsi można spotkać jeszcze kilkanaście mniejszych.

 

b_200_200_16777215_0___images_stories_powierzchnia_swiniogora-strumyk1.jpg  b_200_200_16777215_0___images_stories_powierzchnia_szynwald-strumyk1.jpg 

Niewielkie, bezimienne cieki wodne.

 

Zbocza wzniesień są łagodne, średnie nachylenie stoków 15 stopni. Największe deniwelacje terenu wynoszą średnio 50-100 m. 

 

b_200_200_16777215_0___images_stories_polozenie_szynwald-najwyzszy3259a.jpg

Najwyższy punkt Szynwałdu znajduje się w przysiółku Świniogóra,  jest to wniesienie za kaplicą

wys. 365,5 m n.p.m.

b_200_200_16777215_0___images_stories_powierzchnia_najwyzszy-szczytP1010087a.jpg b_200_200_16777215_0___images_stories_widoki13_widok13P1010084a.jpg

 

 

b_200_200_16777215_0___images_stories_widoki1_szynwald13-korzen5.jpg

Na północny zachód od Szynwałdu wznosi się Góra Św. Marcina (384 m npm.)

Stanowi ona krawędź progu Pogórza załamującą się dosyć ostro w stronę doliny Białej. Nazwa góry pochodzi od zabytkowego drewnianego kościoła p.w. Św. Marcina, pochodzącego z XV w. Znajdują się tam również ruiny gotyckiego zamku wzniesionego w latach 1329-1340 przez Spytka z Melsztyna.

 

b_200_200_16777215_0___images_stories_widoki2_szynwald4-widok3.jpg

 

Na południowy zachód  wznosi się  

Trzemeska Góra (402 m npm.)

Jest to silnie rozczłonkowany masyw Pogórza Ciężkowickiego.

b_200_200_16777215_0___images_stories_powierzchnia_swiniogora-czub1.jpg

Na południowy wschód wznosi się  

Czub (396,1 m npm.)

Wzniesienie znajdujące się na terenie Zalasowej, blisko granicy z Szynwałdem. Góra porośnięta lasem bukowym. Kilkadziesiąt lat temu na jej szczycie rosły trzy ogromne buki, górujące ponad innymi drzewami i widoczne z daleka, ale niestety zostały wycięte.



Z powodu budowy geologicznej, występują osuwiska ziemne, tworzące się zwłaszcza w okresie intensywnych opadów. 

 

b_200_200_16777215_0___images_stories_powierzchnia_osuwiskoa.jpg

 

Osuwisko, które powstało na drodze Tarnów - Ryglice, po intensywnych opadach z 16 maja 2010 r.

 

Osuwiska w Szynwałdzie

 

 

  • Gleby

 

Gleby żyzne, o wysokiej klasie bonitacyjnej.

44,6% użytków rolnych należy do klas I-III (35,4% całej powierzchni wsi)

Wytworzyły się one na utworach pyłowych, glinach i pokrywach aluwialno-deluwialnych. Są to gleby brunatne, bielicowe i mady. Przeważają gleby głębokie, kwaśne.

 

b_200_200_16777215_0___images_stories_powierzchnia_gleba9977a.jpg  b_200_200_16777215_0___images_stories_powierzchnia_szynwald-gleba1.jpg 

 

 

 

Literatura

[1] Matuszczyk A.: Pogórze Karpackie, Tarnów 1995

[2] Simche Z.: Tarnów i jego okolica, Tarnów 1930

 

 

Stare fotografie

x-szynwald-mieszkancy010a.jpg

Jesień w Szynwałdzie

jesien-2017_IMG1293.jpg

Wydarzenia

  

  

  

  




bottom

© Anna Mądel   2009-2017   Strona wykorzystuje pliki cookies